1. เคลือบป้องกันการกัดกร่อน
การเคลือบแอสฟัลต์:
นี่เป็นวิธีการป้องกันการกัดกร่อนที่ค่อนข้างดั้งเดิมและใช้กันทั่วไป ทาแอสฟัลต์ที่ละลายแล้วอย่างสม่ำเสมอบนพื้นผิวของท่อเหล็กเพื่อสร้างฟิล์มป้องกันที่มีความหนาแน่นข้อต่อท่อเหล็กดัดสามารถป้องกันความชื้นภายนอก ออกซิเจน และตัวกลางที่มีฤทธิ์กัดกร่อนได้สำเร็จด้วยการเคลือบแอสฟัลต์ที่มีความทนทานต่อสารเคมีและกันน้ำที่แข็งแกร่ง
เคลือบอีพ็อกซี่:
การเคลือบอีพ็อกซี่มีความทนทานต่อการสึกหรอ การกัดกร่อน และการยึดเกาะเป็นพิเศษ มันสามารถให้ชั้นเรียบและแข็งซึ่งยากต่อการสึกหรอหรือเป็นรอยขีดข่วน เพื่อรับประกันการเกาะติดของการเคลือบ พื้นผิวข้อต่อท่อจะต้องได้รับการดูแลอย่างระมัดระวังในระหว่างการก่อสร้าง ซึ่งจะทำให้ค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นบ้าง
2. สังกะสีป้องกันการกัดกร่อน
การชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน:
ในการสร้างชั้นโลหะผสมสังกะสีบนพื้นผิวของท่อเหล็ก ให้จุ่มร้อนชุบสังกะสีโดยการจุ่มลงในสารละลายสังกะสีหลอมเหลว ชั้นสังกะสีสามารถรักษาตัวเองได้ และทำหน้าที่เป็นขั้วบวกแบบบูชายัญเพื่อปกป้องท่อเหล็กส่วนประกอบเมื่อสารเคลือบรักษาความเสียหายเฉพาะที่ วิธีการชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนได้รับการยอมรับอย่างดีและมีคุณสมบัติป้องกันการกัดกร่อนที่แข็งแกร่ง
การชุบสังกะสีแบบเย็น:
เทคนิคเคมีไฟฟ้าใช้ในการฝากสังกะสีไว้บนพื้นผิวท่อ การก่อสร้างด้วยการชุบสังกะสีแบบเย็นนั้นประหยัดและใช้งานได้จริง
3. การป้องกันแบบคาโทดิก
วิธีการแอโนดแบบบูชายัญ:
ใกล้ท่อเหล็ก ให้ติดตั้งแซคริฟิเชียลแอโนดที่ทำจากโลหะที่มีปฏิกิริยามากกว่าเหล็ก เช่น แมกนีเซียม สังกะสี ฯลฯ แซคริฟิเชียลแอโนดจะสึกกร่อนเป็นพิเศษเมื่อส่วนประกอบของท่อเหล็กสึกกร่อน เพื่อปกป้องส่วนประกอบของท่อเหล็ก เทคนิคนี้ใช้ได้ดีกับการป้องกันการกัดกร่อนเฉพาะที่หรือการเชื่อมต่อท่อขนาดเล็ก
วิธีกระแสภายนอก:
เมื่อกระแสแคโทดถูกส่งไปยังท่อเหล็กผ่านแหล่งพลังงานภายนอก ท่อเหล็กจะกลายเป็นแคโทด ซึ่งยับยั้งการกัดกร่อนและให้การป้องกันที่สม่ำเสมอและเชื่อถือได้
กล่าวโดยสรุป จะต้องเลือกโซลูชันป้องกันการกัดกร่อนที่เหมาะสมโดยพิจารณาจากสภาพแวดล้อมและความต้องการการใช้งานที่หลากหลาย และต้องมีการตรวจสอบและบำรุงรักษาเป็นประจำเพื่อรับประกันการใช้งานในระยะยาวและความปลอดภัยของข้อต่อท่อเหล็กดัด.
